Globalny kryzys łańcucha dostaw spowodowany epidemią spowodował dużą liczbę zamówień zwrotnych do chińskiego przemysłu tekstylnego.

Dane Generalnej Administracji Ceł pokazują, że w 2021 r. krajowy eksport tekstyliów i odzieży wyniesie 315,47 mld dolarów amerykańskich (kwota ta nie obejmuje materacy, śpiworów i innej pościeli), co oznacza wzrost o 8,4% w ujęciu rok do roku, co jest rekordowym wynikiem.

Wśród nich chiński eksport odzieży wzrósł o prawie 33 miliardy dolarów (około 209,9 miliarda juanów) do 170,26 miliarda dolarów, co stanowi wzrost o 24% rok do roku i jest największym wzrostem w ostatniej dekadzie. Wcześniej chiński eksport odzieży spadał z roku na rok, ponieważ przemysł tekstylny przenosił się do tańszej Azji Południowo-Wschodniej i innych regionów.

W rzeczywistości Chiny nadal są największym producentem i eksporterem tekstyliów na świecie. W czasie epidemii Chiny, jako centrum światowego łańcucha przemysłu tekstylnego i odzieżowego, dysponują silną odpornością i wszechstronną przewagą, odgrywając rolę „Ding Hai Shen Zhen”.

Dane dotyczące wartości eksportu odzieży w ciągu ostatnich dziesięciu lat pokazują, że krzywa tempa wzrostu w 2021 r. jest szczególnie widoczna, wykazując gwałtowny wzrost przeciwny.

W 2021 roku zagraniczne zamówienia na odzież powrócą do poziomu ponad 200 miliardów juanów. Według danych Narodowego Biura Statystycznego, od stycznia do listopada 2021 roku produkcja przemysłu odzieżowego wyniesie 21,3 miliarda sztuk, co oznacza wzrost o 8,5% rok do roku. Oznacza to, że zagraniczne zamówienia na odzież wzrosły o około 1,7 miliarda sztuk w ciągu roku.

Dzięki zaletom tego systemu, w trakcie epidemii Chiny szybciej i lepiej kontrolowały epidemię nowego zapalenia płuc, a łańcuch przemysłowy zasadniczo się odbudował. Z kolei powtarzające się epidemie w Azji Południowo-Wschodniej i innych regionach wpłynęły na produkcję, co skłoniło nabywców z Europy, Ameryki, Japonii i Azji Południowo-Wschodniej do składania zamówień bezpośrednio lub pośrednio do chińskich przedsiębiorstw, co przywróciło zdolność produkcyjną w zakresie odzieży.

Jeśli chodzi o kraje eksportujące, w 2021 r. chiński eksport odzieży na trzy główne rynki eksportowe: Stany Zjednoczone, Unię Europejską i Japonię wzrośnie odpowiednio o 36,7%, 21,9% i 6,3%, a eksport do Korei Południowej i Australii wzrośnie odpowiednio o 22,9% i 29,5%.

Po latach rozwoju chiński przemysł tekstylny i odzieżowy ma oczywistą przewagę konkurencyjną. Dysponuje on nie tylko kompletnym łańcuchem przemysłowym, wysokim poziomem zakładów przetwórczych, ale także wieloma rozwiniętymi klastrami przemysłowymi.

Monitoring wizyjny donosił już wcześniej, że wiele przedsiębiorstw tekstylnych i odzieżowych w Indiach, Pakistanie i innych krajach nie może zagwarantować normalnych dostaw z powodu skutków epidemii. Aby zapewnić ciągłość dostaw, europejscy i amerykańscy detaliści przenieśli znaczną liczbę zamówień do Chin, gdzie będą produkowani.

Jednak wraz ze wznowieniem pracy i produkcji w Azji Południowo-Wschodniej i innych krajach, zamówienia, które wcześniej wróciły do ​​Chin, zaczęły być przenoszone z powrotem do Azji Południowo-Wschodniej. Dane pokazują, że w grudniu 2021 roku eksport odzieży z Wietnamu na rynki światowe wzrósł o 50% rok do roku, a do Stanów Zjednoczonych o 66,6%.

Według Stowarzyszenia Producentów i Eksporterów Odzieży Bangladeszu (BGMEA), w grudniu 2021 r. eksport odzieży z tego kraju wzrósł o około 52% rok do roku, osiągając wartość 3,8 mld dolarów. Pomimo zamknięcia fabryk z powodu epidemii, strajków i innych przyczyn, całkowity eksport odzieży z Bangladeszu w 2021 r. wzrośnie o 30%.