Eksport tekstyliów i odzieży z Indii, w tym wyrobów rzemieślniczych, wzrósł o 1% do 2,97 bilionów rupii (35,5 miliardów dolarów amerykańskich) w roku fiskalnym 2024, przy czym największy udział, bo aż 41%, stanowiła odzież gotowa.
Branża ta musi stawić czoła takim wyzwaniom, jak niewielka skala działalności, rozdrobniona produkcja, wysokie koszty transportu i zależność od importowanych maszyn.
Eksport tekstyliów i odzieży z Indii, w tym wyrobów rzemieślniczych, wzrósł o 1% do 2,97 bilionów rupii (35,5 miliardów dolarów amerykańskich) w roku fiskalnym 2023–2024 (FY24), zgodnie z badaniem ekonomicznym opublikowanym dzisiaj przez Ministerstwo Finansów.
Największy udział, bo aż 41%, miała odzież gotowa, której eksport wyniósł 1,2 bilionów rupii (14,34 miliardów dolarów amerykańskich). Na kolejnych miejscach znalazły się tekstylia bawełniane (34%) i tekstylia syntetyczne (14%).
Dokument sondażowy prognozuje, że realny produkt krajowy brutto (PKB) Indii w roku fiskalnym 2025 wyniesie 6,5%–7%.
Raport wskazuje szereg wyzwań stojących przed przemysłem tekstylno-odzieżowym.
Ponieważ większość krajowej produkcji tekstyliów i odzieży pochodzi z mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP), które stanowią ponad 80% branży, a średnia wielkość tych przedsiębiorstw jest stosunkowo niewielka, korzyści wynikające z efektywności i skali nowoczesnej produkcji na dużą skalę są ograniczone.
Rozdrobniony charakter indyjskiego przemysłu odzieżowego, w którym surowce pochodzą głównie z Maharasztry, Gudźaratu i Tamil Nadu, a zdolności przędzalnicze koncentrują się w stanach południowych, zwiększa koszty transportu i powoduje opóźnienia.
Inne istotne ograniczenia to m.in. duże uzależnienie Indii od importowanych maszyn (z wyjątkiem sektora przędzalniczego), niedobór wykwalifikowanej siły roboczej i przestarzała technologia.
Czas publikacji: 29 lipca 2024 r.