W latach 80. XX wieku głównymi produktami eksportowymi Bangladeszu były ubrania tkane, takie jak koszule i spodnie. W tamtym czasie odzież tkana stanowiła ponad 90% całkowitego eksportu. Później Bangladesz rozwinął również produkcję dzianin. Udział odzieży tkanej i dzianej w całkowitym eksporcie stopniowo się równoważy. Jednak sytuacja ta uległa zmianie w ciągu ostatniej dekady.
Ponad 80% eksportu Bangladeszu na rynek światowy stanowią ubrania gotowe. Odzież dzieli się zasadniczo na dwie kategorie w zależności od rodzaju – ubrania tkane i ubrania dziane. Ogólnie rzecz biorąc, koszulki T-shirt, koszulki polo, swetry, spodnie, spodnie dresowe i szorty nazywane są odzieżą dzianinową. Natomiast koszule formalne, spodnie, garnitury i dżinsy określane są jako odzież tkana.
Producenci dzianin twierdzą, że od początku pandemii wzrosło zapotrzebowanie na odzież codzienną. Rośnie również popyt na odzież codzienną. Większość tej odzieży to dzianiny. Co więcej, na rynku międzynarodowym stale rośnie popyt na włókna chemiczne, głównie dzianiny. W związku z tym rośnie ogólny popyt na dzianiny na rynku globalnym.
Zdaniem przedstawicieli branży odzieżowej spadek udziału tkanin i wzrost udziału dzianin następuje stopniowo, głównie ze względu na zdolność dzianin do wstecznego łączenia, co zapewnia lokalną dostępność surowców, co jest istotną zaletą.
W roku budżetowym 2018–2019 Bangladesz wyeksportował towary o wartości 45,35 mld dolarów, z czego 42,54% stanowiła odzież tkana, a 41,66% odzież dzianinowa.
W roku budżetowym 2019–2020 Bangladesz wyeksportował towary o wartości 33,67 mld dolarów, z czego 41,70% stanowiła odzież tkana, a 41,30% odzież dzianinowa.
Łączna wartość eksportu towarów w ostatnim roku fiskalnym wyniosła 52,08 mld USD, z czego 37,25% stanowiła odzież tkana, a 44,57% odzież dziana.
Eksporterzy odzieży twierdzą, że kupujący oczekują szybkich zamówień, a przemysł dziewiarski lepiej nadaje się do szybkiej mody niż odzież tkana. Jest to możliwe, ponieważ większość przędz dziewiarskich jest produkowana lokalnie. Jeśli chodzi o piece, istnieją również lokalne moce produkcyjne w zakresie surowców, ale duża część nadal opiera się na imporcie. W rezultacie odzież dzianinowa może być dostarczana na zamówienia klientów szybciej niż odzież tkana.
Czas publikacji: 13 lutego 2023 r.